اولین بالابر را چه کسی ساخت؟

 

مقدمه

خط افق هاي مدرن امروز با آسمان خراش ها و ساختمان هاي بلند پر شده است، اما هيچ يک از آنها بدون کمک آسانسور و بالابر امکان پذير نخواهند بود. آيا مي توانيد تصور کنيد که از 2909 پله برج خليفه دوبي يا از 1576 پله ساختمان ايالتي نيويورک بالا برويد؟ حتماً نه. به عنوان يکي از کليدي ترين اختراعات معماري مدرن روز، بيشتر در مورد تاريخچه آسانسور ياد مي شود.

اولين بالابر

ما انسان ها همواره به دنبال راه حلي براي بلند کردن اجسام بوده ايم و به ابتکاراتي در زمينه نوع بالابرها در قرن سوم دست پيدا کرديم. گزارش شده است که رياضيدان، فيزيکدان و مهندس يونان باستان، "ارشميدس" بالابري از طناب کنف شده و چرخ هاي آب طراحي کرده است که توسط حيوانات و نيروي آب کار مي کرده است.

 

 

اما مدت زمان زيادي بعد از آن در سال 1743 اولين بالابر مخصوص حمل نفر براي شخص لويي پنجم، پادشاه فرانسه ساخته شد. اين آسانسور اوليه در فضاي بيروني بالکن سلطنتي قرار داشت که نام "صندلي پرنده" را به آن داده بودند و پادشاهان فرانسوي براي جابجايي بين طبقات اول و دوم آپارتمان قصر و رسيدن به معشوقه خود از آن استفاده مي کردند. صندلي پرنده همانند بالابر اوليه ارشميدس از تکنولوژي پيشرفته اي بهره نمي برد. اين وسيله به سادگي يک کابين کوچک بود که افراد در داخلش قرار ميگرفتند و با استفاده از يک سيستم طناب و قرقره بالا ميرفتند.

 

 

بالابرهاي قرن نوزدهم

تا قرن نوزدهم ميلادي تکنولوژي بالابر و آسانسور پيشرفت خاصي نداشت ولي در اين دوره با وقوع انقلاب صنعتي، اين صنعت نيز دچار تحولات عظيمي گرديد.

در سال 1823 دو معمار بريتانيايي به نام هاي Burton و Hormer يک اتاقک صعودي ساختند، درون آن بالابري قرار داشت که توريست ها را به اندازه اي بالا ميبرد که بتوانند شهر لندن را از سطح افق مشاهده کنند. چند سال بعد، دو معمار ديگر به نام هاي Frost و Strutt به صورت جداگانه، اين طراحي را با افزودن کمربند و وزن کمتر به منظور افزايش توان، توسعه دادند. با اين حال، اين آسانسورها همچنان غير قابل اعتماد و خطرناک بودند؛ اگر طناب پاره مي شد بالابر و طبيعتاً مسافران پايين مي افتادند.

اولين ايمني براي Otis

در سال 1852 صنعتگر آمريکايي، "اليسا گريوس اوتيس" ترمز ايمني را کشف کرد که انقلابي در صنعت حمل و نقل عمودي ايجاد کرد. در صورت پاره شدن طناب در يک بالابر، اوتيس درايوري طراحي کرد که مي توانست قاب چوبي را به طرف جلو شفت بالابر بچرخاند و ماشين را در جاي خود متوقف کند. اين ارتقاء ايمني توسط وي در نمايشگاه جهاني نيويورک 1854 با موفقيت نشان داده شد و بعد نمايش آن، يک بالابر با بهره گيري از اين تکنولوژي در سال 1854 واقع در براودوي نيويورک ساخته شد. بعد از آن اوتيس شرکتي در حوزه همين صنعت با نام برادران اوتيس (که امروزه با نام شرکت آسانسور اوتيس شناخته مي شود) تأسيس نمود و اولين آسانسور عمومي را در سال 1874 در يک فروشگاه پنج طبقه در نيويورک ساخت. اين شرکت همچنان به پيشرفت در ايمني و بهره وري بالابرها ادامه داد. امروز، شرکت آسانسور Otis بزرگترين توليد کننده آسانسور و پله برقي در دنيا محسوب مي گردد.

 

 

بالابرهاي برقي

اولين بالابر برقي توسط ورنر فون سيمنز (Werner von Siemens) در سال 1880 ساخته شد. زيمنس ذهن خلاقي در زمينه الکتريسيته داشت و پروژه هاي ديگري مانند قطارهاي الکتريکي و سيستم هاي الکتريکي را دنبال کرد. او هرچه بيشتر در حال توسعه لامپ برقي بود. پس از دو دهه، شرکت اوتيس به اين نتيجه رسيد که برق بايد تکنولوژي اصلي در طراحي بالابر باشد. دستيابي به موفقيت اين شرکت در سال 1902 آغاز شد، هنگامي که آنها اولين موتور الکتريکي کششي را ساختند و اولين سيستم را در سال 1903 در ساختمان بيور نيويورک و سپس در ساختمان شگفت انگيز شيکاگو نصب کردند. مي توان گفت آنها در مدت زمان بسيار کوتاهي سيستم بالابر هيدروليکي را طراحي کردند و دنياي جديدي را براي معماران بوجود آوردند. بر همين اساس بين سالهاي 1906 تا 1912 تغيير چشمگيري در صنعت معماري در شهرهاي سراسر جهان رخ داد. در واقع مي توان گفت معماري امروز مديون مهندسان و طراحاني است که صنعت بالابر و آسانسور را ايجاد و توسعه دادند. ساختمان هاي متعددي در آن دوره را مي توان نام برد که با داشتن 46 طبقه يا بيشتر به آسانسور و بالابر مجهز شده بودند. ساختمان هايي نظير ساختمان سينگر و برج زندگاني متروپليس.

 

 

فعال کردن آسمان خراش ها

بدون شک، وجود آسمان خراش ها هرگز بدون آسانسورها و بالابرها، امکان پذير نخواهند بود. اگر چه اوتيس نمي تواند اعتبار کامل براي ثبت اين اختراع را دريافت کند، اما رهاورد او در توسعه تکنولوژي حمل و نقل عمودي مورد نياز براي آسانسور و بالابر بي نظير بوده و صنعت بالابر مديون اوست.

 

Off Canvas Menu

سئو و بهینه سازی توسط دارکوب